Dlaczego H. pylori nie jest niszczony przez kwas żołądkowy?

Helicobacter pylori wyewoluowało kilka mechanizmów umożliwiających przetrwanie w surowym kwaśnym środowisku żołądka:

Enzym ureazy:H. pylori wytwarza ureazę, enzym przekształcający mocznik w amoniak. Tworzy to lokalne środowisko zasadowe wokół bakterii, neutralizując otaczający kwas żołądkowy.

Wici:H. pylori jest bardzo ruchliwy ze względu na obecność wielu wici. Umożliwia to bakteriom przemieszczanie się i przenikanie przez warstwę śluzu wyściełającą żołądek, zapewniając pewną ochronę przed kwaśnym środowiskiem.

Kolonizacja śluzu:H. pylori może przylegać i kolonizować warstwę śluzu pokrywającą błonę śluzową żołądka. Warstwa śluzu działa jak fizyczna bariera, dodatkowo chroniąc bakterie przed bezpośrednim kontaktem z kwasem żołądkowym.

Białka kwasoodporne:H. pylori wytwarza różne białka kwasoodporne, które pomagają mu przetrwać w warunkach niskiego pH. Białka te chronią ścianę komórkową bakterii i składniki komórkowe przed uszkodzeniami powodowanymi przez kwas żołądkowy.

Pompy wypływowe:H. pylori posiada pompy wypływowe, które aktywnie wydalają protony (H+) z komórki bakteryjnej. Pomaga to bakteriom utrzymać niemal neutralne wewnątrzkomórkowe pH, przeciwdziałając kwaśnemu środowisku zewnętrznemu.

Mechanizmy te pozwalają H. pylori wytrzymać kwaśne warunki panujące w żołądku i wywołać trwałą infekcję. Warto jednak zauważyć, że niektóre szczepy H. pylori mogą być bardziej odporne na działanie kwasu żołądkowego niż inne, co przyczynia się do ich zdolności do kolonizacji i wywoływania chorób u niektórych osób.