Co się dzieje, gdy ludzie chorują na cukrzycę typu 2?
Insulinooporność: Insulinooporność to stan, w którym komórki organizmu nie reagują prawidłowo na insulinę. Oznacza to, że glukoza (cukier) nie może łatwo dostać się do komórek w celu uzyskania energii, zamiast tego gromadzi się w krwiobiegu.
Podwyższone stężenie glukozy we krwi (hiperglikemia): Ponieważ glukoza nie może skutecznie przedostać się do komórek, poziom cukru we krwi wzrasta, co prowadzi do hiperglikemii.
Trzustka przepracowana: Trzustka, narząd znajdujący się za żołądkiem, wytwarza insulinę. W odpowiedzi na wysoki poziom cukru we krwi trzustka uwalnia więcej insuliny, aby przezwyciężyć insulinooporność. Może to spowodować nadmierną pracę trzustki i ostatecznie jej wyczerpanie, co prowadzi do niewystarczającej produkcji insuliny.
Względny niedobór insuliny: W miarę postępu choroby trzustka nie jest już w stanie wytwarzać wystarczającej ilości insuliny, aby przezwyciężyć insulinooporność. Prowadzi to do względnego niedoboru insuliny.
Akumulacja glukozy we krwi: Przy niewystarczającej insulinie glukoza pozostaje w krwioobiegu, powodując hiperglikemię.
Objawy cukrzycy: Wysoki poziom cukru we krwi może prowadzić do różnych objawów, takich jak zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, zwiększony głód, zmęczenie, niewyraźne widzenie i wolno gojące się rany.
Czynniki ryzyka cukrzycy typu 2: Niektóre czynniki mogą zwiększać ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2, w tym:
- Wiek (powyżej 45 lat)
- Wywiad rodzinny w kierunku cukrzycy
- Nadwaga lub otyłość
- Brak aktywności fizycznej
- Wysokie ciśnienie krwi
- Wysoki poziom cholesterolu
- Pewne czynniki genetyczne
Wczesne wykrywanie i leczenie cukrzycy typu 2 ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania poważnym powikłaniom, takim jak choroby serca, choroby nerek, uszkodzenia oczu i nerwów. Regularne ćwiczenia, zbilansowana dieta, utrata masy ciała w razie potrzeby i przyjmowanie leków (jeśli zostały przepisane) to typowe sposoby leczenia cukrzycy typu 2.